Euskaraldia itzela izan da!

11 egun hauek itzelak izan dira! Eskerrik asko!

Gaur hasten da benetako erronka: hizkuntza ohitura berriei eutsi eta 365 egunez euskaraz (ere) bizitzea! Aurrera beti!

Arangoitiko Biziprest Eguna:

Arangoitiko Biziprest Eguna

 Trobadorearen kontzertua Erriberan

Erriberako Biziprest Eguna

Ibarrekolanda- San Ignazioko Biziprest Eguna

Ibarrekolanda- San Ignazioko Biziprest Eguna

Gure argazki erraldoia: Argazki erraldoia

Bilboko Biziprest Eguna:

47189911_258612718148567_2753817401085657088_o

Partekatu

Lekukotzak (Bego Eskudero Bizkarguenaga)

Azaroak 28, Euskaraldiaren seigarren eguna. Dagoeneko badaukat gertakari pozgarrien bildumatxo bat, eta horren berri emango dizuet:

Ostirala, lehen eguna. Kontsulta daukat Basurtuko Ospitalean. “Egun on” –esan diot sendagileari, baina berak, bilbotarren ohiko agurra delakoan, erderaz hitz egin dit; bat-batean, nire txapa ikusi eta hara non hasi den euskaraz hitz egiten. Ordutik aurrera, dena euskaraz.

Zapatua, bigarrena. Opari bat erosi behar dugu. Patuak eroanda edo, kirol denda euskaldun batera heldu gara, pegatina erakusleihoan, hiru saltzaile: bi ahobizi eta belarriprest bat. Uste dut behar baino gehiago erosi dugula, hori bai, euskara hutsean.

Igandea, hirugarrena. Santurtzi-Bilbo lasterketa. Txapa berokitik kamisetara aldatu dut. Korrikalari asko ikusi ditut nire moduan; propio aldatuta. Ibilbidean zehar erritmo eta abiadurari baino, inguruko elkarrizketei erreparatu diet. Asko izan dira.

Astelehena, laugarrena. Ohiko egun euskalduna niretzat (lantokia, goiz erdiko kafea, familia, arratsaldeko paseotxoa…) bildumarako gaurko “alea” iluntzean aurkitu dut, Deustuarrak kafetegian, hiru zuritu eskatuta, tabernariak “argiak ala ilunak?” -galdetu digunean.

Asteartea, bosgarrena. Gaur kalabaza gehiago jaso dut, hala ere, ikasleek azaldutako egoera batzuk neure egin, eta bilduman sartu ditut.

Heldu da seigarrena, nire proaktibotasunak bitaminak behar ditu hamaikagarrenera arte lanean jarduteko. Zorionez, asteburuaren atarian gaude. Gainera, ondotxo dakit ale berezienak beti izaten direla lortzen diren azkenak. Animo danoi!

Bego Eskudero-ona

Lekukotzak (Jone Gartzia)

Txapa janzten eta eranzten ibiltzea bezain deserosoa da txipa aldatzen aritzea. Ezusteko onak eta txarrak hartu ditut egunotan. Nire lehenengo elkarrizketa elebidunak, esaterako. Ez dut esango eroso sentitu naizenik egoera horretan, baina poz handia hartu dut Euskaraldia zer den ere jakingo ez zuela pentsatzen nuen lagun batek “nire Belarriprest txaparen bila joan behar naiz” esan zidanean. Beste batzuetan ez dut nire rola bete, eta gaztelaniara jo dut, euskaraz aritzeko kemen faltan. Atzo, adibidez, euskara ahalegin handiz euskaltegian ikasi zuen amamarekin telefonoz gaztelania hutsean aritu nintzen.  Agurtzeko, zera bota zidan: “Euskaraz hitz egin behar dugu, ezta?”. “Hurrengoan bai”, esan nion nire buruari, “hurrengoan ausartuko naiz”. Ariketaren erdia geratzen zaigu oraindik joera hauek zuzentzeko.

Jone Gartzia

Lekukotzak (Jon Intxaurraga)

Urrun dago 2017ko irail hura. Euskaraldia hasteko asko falta zen orduan. 11 EGUN EUSKARAZ antolatzeko bildu ginen, mirari txiki hura. Ordutik gauza asko aldatu dira: lantalde trinkoa eta laguntzaile sarea osatu dugu, txapak egiten maixuak gara, hotza eta euria sufritu ditugu, argazki-erraldoi planerrak titulua atera dugu, datuak pikatzen eta kañak jartzen aditu bihurtu gara, Deustualdeko dendari guztiak ezagutu ditugu, hamaika hitzaldi eta formazio eman ditugu edota GMAILek inkestak boikoteatu zizkigun. Hau dena urtebetean.

Oharkabean, Euskaraldia heldu da eta, azken txanpan gauden arren, goza dezagun! Merezi dugu-eta!

Euskaraldia on guztioi!

Jon Intxaurraga