Lekukotzak: Libe Irisarri (Hamaikakoa)

Euskaraldia erronka handi bat izan da niretzat. Iniziatiba bikaina izan da ohiturak aldatzeko;  bakarrik falta da borondatea, perseberantzia eta inertziak apurtzea. Nire partetik lortu dudala uste dut, eta soilik horrela lortuko dugu hasierako helburua: entzutea eta hitz egitea euskaraz gure artean.

Euskaraldia bide bat izan zen, eta dinamika horretan jarraitu beharko dugu, azken batean, euskara gure herriko hizkuntza delako. Eta kito!

Libe Irisarri- 59 urte- Belarriprest- Erribera- Etxekoandrea

Lekukotzak: Patxi Erezkano (Hamaikakoa)

KONPROMISOAK

Lanbidez irakaslea naiz, Institutuan badira irakasleak, langile ez irakasleak eta ikasleak euskara jakin arren gaztelaniaz aritzen direnak eremu formaletan eta informaletan. Horregatik, oraingo honetan nire konpromiso nagusia izango da ikastetxeko partaide horietako batzuk Belarriprest izatea lortzea. Zehatz-mehatz hurrengo hauek:

*Irakasleak: 2

*Langile ez irakasle : 2

*Ikasleak : 10

EBALUAZIOA

Pozgarria eta bihotz altxagarria da irakurtzea konpromisoak hartu zituzten lagunek bete dituztela Bikain Plus notarekin. Ostera, nire erronkaren emaitza HB izan da, porrota, guztiekin gainera.

Arrazoiak nagusiki bi:

*Inoiz superbotereak izan baditut dagoeneko amaitu zaizkit, ez naiz Argitxoren familiakoa.

* Bizi garen metropolitxu honetan hiritarren hizkuntza-jarrerak aldatzen saiatzeko egunerokoan erabilera behartzen dituzten askotariko zera horietan folkloretik harago konplexurik gabeko hamaika neurri indarrean egon beharko ziren.

Berbaizukoentzat ere bi hitz:

*Sentitzen dut Elkartearen ebaluazioan nota jaitsi badut, badakizue hurrengoan hobetu aukeratu hamaikakoa.

*Eskerrik asko egiten duzuen lanagatik, ai Bilboko auzo guztietan zuen moduko Euskara Elkarte bat egongo balitz!

Amaitzeko, hemen ez dago ezer galtzeko dena dago irabazteko!

Patxi Erezkano- 55 urte- Ahobizi- Deustu- Irakaslea

Txantxiak Bernedon!

Oraingoan Bernedora joan gara Txantxikukideok. Ezaguna genuen Arabako herria, Ega errekak eta Tirso mendiak inguratuta dagoena. Aurreko irteerako kontuan hartuta, Bernedok paregabea zirudien kurtsoko lehenengo asteburu pasa bertan egiteko. Gainera, aurten ostiraletik hasi dugu irteera, eta horregatik, leku aproposa topatu nahi genuen. Beraz, Santikurutze Kanpezu inguruko herri polit horretara abiatu gara, nagia eta hotzaren kontra!

“Pipi kaltzaluze” pertsonaia izan da gure ikurra, eta berak gidatuta hainbat jolas egin ditugu: tribial erraldoia, memoria lantzeko jolasak, yinkana, koloreen jolasa, zelai erre alternatiboa… Jolas bakoitza desberdina, baina taldeko kooperazioan oinarrituan denak. Izan ere, taldeka antolatzen gara beti bai jolasteko eta bai garbiketa txandak egiteko. Eta oraingoan ere, bide berbera jarraitu dugu.

Laburbilduz, oso-oso pozik ibili gara; irteera antolatzeko egindako lanak merezi izan du. Gainera, irteera ostiralean hastea oso positiboki baloratu dugu. Lanak eta berrikuntzek taldearen elkarrekintza eta helburuak indartu dituzte.

Txantxiak Bernedon 2

Euskaraldia itzela izan da!

11 egun hauek itzelak izan dira! Eskerrik asko!

Gaur hasten da benetako erronka: hizkuntza ohitura berriei eutsi eta 365 egunez euskaraz (ere) bizitzea! Aurrera beti!

Arangoitiko Biziprest Eguna:

Arangoitiko Biziprest Eguna

 Trobadorearen kontzertua Erriberan

Erriberako Biziprest Eguna

Ibarrekolanda- San Ignazioko Biziprest Eguna

Ibarrekolanda- San Ignazioko Biziprest Eguna

Gure argazki erraldoia: Argazki erraldoia

Bilboko Biziprest Eguna:

47189911_258612718148567_2753817401085657088_o

Lekukotzak (Nati Ovelleiro)

Nati Ovelleiro

Euskalduna naiz eta harro nago

Azaroaren 23-an ahobizi txapa jantzi eta harro nago

Harro nago Amabitxik Franco hil eta Deustuko gau eskolan matrikulatu ninduelako.

Harro nago 14 urte nituela nire kabuz oporretan euskara ikasi nahi nuela erabaki nuelako.

Harro nago une batean unibertsitateko ikasketak euskaraz egiteko erabaki zoroa hartu nuelako.

Harro nago ahal dudan jende guztiarekin euskaraz aritzen naizelako.

Harro nago ezagutzen nauen jendeak euskaldun bezala identifikatzen nauelako.

Txapa jantzi eta aspaldi sentitzen ez nuen harrotasuna sentitu nuelako azaroaren 23-an.

Askok esaten dute euskara ikastea zaila da, motibazio kontua da dena, motibazioa eta egiten ari zarena inportantea dela sentitzea.

Gure txapak jarri eta hortaz nolabait jabetzen garen momentuan, Euskaraldiak bere helburuaren zati handia eginda.

Beraz, txapa jantzi eta hau guztia burura etorri zitzaidan. Hau guztia eta atzera ez egiteko egin beharreko ahalegina, erosotasunera ez jotzeko ahalegina,…

Aste honetan anekdota pila:

Supermerkatuko bi kutxazain ahobizi txapa jarrita, espero ez dituzun batzuk belarriprest ( gora belarriprestak!!!)

Eta batez ere, norberaren ahalegina baloratu eta harro sentitu!!

Lekukotza (Jaione Ayestaran)

Formal, bigarren egunez, txapa atzoko jakatik kendu eta gaurkoan jarri dut. Gora, behera, ezker eta eskuin, txapa gehien ikusiko zen leku estrategiko hori topatu arte. Baina antza, ez dut gehiegi asmatu. Edo beharbada, txapa jartze hutsak ez dakar inplizituki txip aldaketa bat. Ez behintzat Baionako kazetari batzuen artean.

“Larunbat goiza. Migranteen eskubideen aldeko plataformen protesta”.

Hori zioen nire agendak eta hara joan naiz. Heldu bezain pronto hurbildu zait prentsa arduraduna, Ahobizi txapa soinean zuela. Antza, berak bai asmatu duela lekuarekin, nik lehenengo begi kolpean aurkitu baitut. Berak ordea, ez omen du nirea ikusi.

“Bonjour” esan eta frantsesez jarraitu du. “Egunon” esan diot nik, baina ezin diskurtsoa eten. Eta frantsesez jarraitu du nik moztu eta “barkatu, ez al duzu nire txapa ikusi?” esan diodan arte.

Gorrituta, euskaraz hasi dugu berriro elkarrizketa. Hasieratik.

Oraindik ez dakit nire txapa ez ote duen ikusi ala berea soinean zuenik ere ahaztu duen. Tira, Ametsi kasu egin eta 12. egunera arte itxarongo dut.

Jaione Ayestaran